Ik ken haar niet. Ik weet niet eens hoe ze heet. En toch ben ik haar zo ongelooflijk dankbaar. De vrouw die haar navelstrengbloed doneerde, waardoor mijn stamceltransplantatie mogelijk werd. Een donatie die mijn leven heeft gered.
Ik denk regelmatig aan haar. Aan wat zij voor mij mogelijk heeft gemaakt.
Dankbaarheid voor dat ik nog ben? Ja, absoluut. Maar er gebeurde nog iets.
Na zes maanden quarantaine mocht ik eindelijk het ziekenhuis uit. Alleen was mijn lichaam zo verzwakt dat ik mezelf niet eens meer overeind kon houden. Een theekopje optillen lukte niet. En het vooruitzicht? Dat ik nooit meer zo energiek zou worden als vóór de leukemie. Niet in de verste verte.
Ik had op dat moment één ding heel helder: als ik mijn droom van een eigen bedrijf wilde waarmaken, zou ik het anders moeten doen.
Niet meer op de manier die ik zo goed kende. Schouders eronder. Altijd maar doorgaan. Desnoods 60 uur per week werken om je doel te halen. En als dat doel bereikt is, meteen weer een nieuw doel stellen. Nog een idee lanceren. Nog iets extra's doen voor je klanten. Want je wilt natuurlijk wel dat ze tevreden blijven.
Dat besef is me altijd bijgebleven. Het besef dat ik het anders mocht gaan doen.
Wat ik nu bij anderen zie
Als ik nu naar succesvolle vrouwelijke ondernemers kijk, zie ik regelmatig iets wat ik zelf maar al te goed ken van de tijd vóór de leukemie.
Ze hebben een prachtig bedrijf opgebouwd. Hebben hun doelen bereikt en kunnen ontzettend veel. Maar ondertussen blijven ze doorgaan op de manier waarop ze altijd succesvol zijn geworden. Nog een doel. Nog een stap. Nog iets extra's. Aangedreven door hun eigen interne druk.
Ik weet inmiddels uit eigen ervaring dat je ambitie kunt hebben, nieuwe plannen kunt maken en mooie financiële doelen kunt nastreven en behalen. Vanuit een andere drive, een ander gevoel. Vanuit rust, vrijheid en vertrouwen in het ondernemen.
En weet je, misschien is dat wel wat ik je het liefst wil meegeven: je hoeft niet te wachten tot het leven je dwingt om het anders te doen. Je mag ook nu al besluiten dat het anders mag.
Dat je niet alleen wilt genieten van het succes dat je hebt opgebouwd, maar ook van de weg ernaartoe. Een weg zonder interne druk én met ontiegelijk veel plezier.
Ik ben die onbekende vrouw ongelooflijk dankbaar. Niet alleen omdat ik er dankzij haar nog ben, maar ook omdat ik daardoor anders naar mijn leven ben gaan kijken.
Ik hoop dat ze weet hoeveel verschil ze heeft gemaakt.